Parijs ontdekken: bezienswaardigheden bij Hôtel R de Paris

Ontworpen in 1862 door Alphand — de ingenieur die ook de Buttes-Chaumont creëerde — is dit plein van 16.000 m2 een klein Engelse juweel in het 17e. Een waterpartij bevolkt met koi-karpers en eenden, een grot, een kronkelende waterval, een brug: men waant zich op het platteland. Kinderen zijn dol op de speeltuinen, en vanuit de achterkant van het park ziet men de spoorlijnen van Saint-Lazare — een verrassend fotogeniek contrast.

Waarom gaan: Ideaal om even te ontspannen tussen bezoeken.

Tip: Rustigst in de ochtend.

Begonnen in 1763, voltooid onder Napoleon in 1842, is de Église de la Madeleine een neoklassieke tempel met 52 Korinthische zuilen van 20 meter hoog, oorspronkelijk ontworpen als tempel gewijd aan de Gloire de la Grande Armée. Het interieur, met één enkel tongewelf, wordt verlicht door drie koepels en herbergt Cavaillé-Coll-orgels (1846) — dezelfde orgelbouwers als Saint-Sulpice en Notre-Dame. Concerten van gewijde muziek vinden er regelmatig plaats, in een opmerkelijke akoestiek. Camille Saint-Saëns was er twintig jaar lang organist.

Waarom gaan: Voor de neoklassieke architectuur en, als de agenda het toelaat, voor een concert in een akoestisch uitzonderlijk kader.

Tip: Vrije toegang, elke dag van 9u30 tot 19u. Het concertprogramma is beschikbaar op de website van de kerk. De place de la Madeleine met haar luxe delicatessenwinkels (Fauchon, Hédiard) vervolledigt het bezoek.

Het Musée Grévin, opgericht in 1882 aan de Grands Boulevards, is veel meer dan een simpel wassenbeeldenmuseum. Wat altijd weer indruk maakt, is het Palais des Mirages: overblijfsel van de Wereldtentoonstelling van 1900, deze zaal volledig bekleed met spiegels dompelt u onder in een reusachtige kaleidoscoop van geluid en licht — een hypnotiserend spektakel dat de gidsen niet genoeg vermelden. U komt er ongeveer 450 personages tegen in scenografische decors, van Marie Curie tot Zinedine Zidane. De historische zalen — de Koepel en de Kolommenzaal — behouden hun weelderige decors van het einde van de 19e eeuw.

Waarom gaan: Ideaal voor families en een lichtere dag.

Tip: Ga vroeg voor rustigere foto's.

Gebouwd tussen 1876 en 1914 in steen van Château-Landon — een witte kalksteen die onder de regen lichter wordt in plaats van donkerder — domineert de basiliek van de Sacré-Cœur Parijs vanaf de heuvel van Montmartre op 130 meter hoogte. Haar Romaans-Byzantijnse stijl, geïnspireerd op Saint-Front in Périgueux, herbergt een van de grootste mozaïeken van Frankrijk (de Christus in Majesteit) en een monumentaal orgel van Cavaillé-Coll. De koepel, bereikbaar via een trap, biedt een 360-graden panorama over de hele hoofdstad.

Waarom gaan: Must-see en een van de beste uitzichtpunten van Parijs.

Tip: Ga vroeg of laat voor minder mensen.

Ondergebracht in het oudste huis van Montmartre (17e eeuw) op 12 rue Cortot, tekent dit museum de geschiedenis van het dorp en de Butte door drie eeuwen Parijse kunst en leven. Renoir schilderde hier Le Bal du moulin de la Galette (1876) in het atelier op de eerste verdieping; Suzanne Valadon en haar zoon Maurice Utrillo woonden hier. Het unieke is het uitzicht op de wijngaard van de Clos Montmartre vanuit de jardins Renoir, gereconstitueerd naar aquarellen uit de periode. De collecties bestrijken de affiche (Toulouse-Lautrec, Steinlen), de Commune van 1871, het cabaret en de geschiedenis van de Chat Noir.

Waarom gaan: Om te begrijpen wat Montmartre werkelijk was vóór het massatoerisme — en voor het uitzicht op de wijngaarden, een zeldzaamheid in het Parijse stadsgebied.

Tip: Elke dag open van 10u tot 19u. Online ticket aanbevolen in het hoogseizoen om de rij te vermijden. Reken 1u30 à 2u voor een volledige bezoek inclusief de tuinen.

Het Musée Jacquemart-André is een herenhuis aan de Boulevard Haussmann, omgevormd tot kunstjuweel door een gepassioneerd verzamelaarsechtpaar. Wat hier prachtig is, is de grote trap versierd met een fresco van Tiepolo — Henri III ontvangen in de Villa Contarini — overgebracht uit Venetië in 1893 en paneel per paneel heropgebouwd gedurende acht maanden. De Italiaanse collectie is uitzonderlijk, met name de Ecce Homo van Mantegna in de Venetiaanse salon, en de Florentijnse kamer ingericht als een privékapel. De theesalon onder het beschilderde plafond van Tiepolo is een moment apart.

Waarom gaan: Verfijnd, fotogeniek museumbezoek in Parijs.

Tip: Voor populaire expo's is vooraf boeken slim.

Aangelegd in 1778 voor de hertog van Orléans, neef van Lodewijk XVI, is het Parc Monceau een Engelse tuin bezaaid met romantische "folies": een Korinthische colonnade aan de rand van een vijver (de Naumachie), een miniatuur Egyptische piramide, een voormalige Hollandse molen. De kronkelende paden en grote bomen vormen een elegant en vredig decor, zeer geliefd bij de families van het 8e — en bij ochtendlopers.

Waarom gaan: Perfect tussen bezoeken of na shopping, zonder Parijs te verlaten.

Tip: Ochtend is top; doordeweeks vaak rustiger.

Het grootste plein van Parijs (8,64 hectare): de Concorde is doordrenkt van geschiedenis. Ingehuldigd in 1772 ter ere van Lodewijk XV, werd het het Place de la Révolution — waar Lodewijk XVI en Marie-Antoinette werden onthoofd. De 22 meter hoge obelisk, in 1836 geschonken door Egypte ter ere van Champollions ontcijfering van de hiërogliefen, vormt een immense zonnewijzer. De twee monumentale fonteinen van Hittorff (1840) — die van de Rivieren in het noorden en van de Zeeën in het zuiden — completeren dit grandioze decor tussen de Tuileries en de Champs-Élysées.

Waarom gaan: Parijs landmark in het centrum, ideaal voor foto's.

Tip: Bekijk te voet; verkeer rond het plein is druk.

Het Louvre is het grootste museum ter wereld, en wat wij graag aan onze gasten vertellen is dat men het Louvre niet "bezoekt", men kiest zijn Louvre. De drie iconen — de Mona Lisa van Da Vinci, de Venus van Milo in haar sobere zaal, en de Overwinning van Samothrake die majestueus boven de Daru-trap troont — zijn momenten van pure emotie. Maar het echte plezier is verdwalen in de minder bezochte zalen: de Egyptische oudheden, de appartementen van Napoleon III, of de Galerij van Apollo met haar vergulde plafonds.

Waarom gaan: Het best met een shortlist—gericht kijken maakt het veel leuker.

Tip: Het Louvre is gigantisch: kies maximaal 2-3 zones.

Het Musée de l'Orangerie is een intiem juweel in het hart van de Jardin des Tuileries, en wat deze plek uniek ter wereld maakt zijn de acht monumentale panelen van de Nymphéas van Claude Monet, uitgespreid in twee ovale zalen ontworpen met de kunstenaar zelf. Het natuurlijke bovenlicht baadt de doeken en de ovalen roepen het symbool van het oneindige op — men wordt omhuld door waterlelies, weerspiegelingen en seizoenen. In de kelder biedt de Walter-Guillaume-collectie een uitzonderlijk parcours met Renoir, Cézanne, Modigliani en Le Douanier Rousseau.

Waarom gaan: Iconische kunststop in hartje Parijs voor een kalme visite.

Tip: Ga vroeg voor minder drukte.

Omsloten door de arcaden van het Palais-Royal, is deze 240 meter lange tuin een van de rustigste hoekjes in het centrum van Parijs — op een steenworp van het Louvre, maar door de meeste toeristen over het hoofd gezien. Het bijzondere hier is het contrast: de gestreepte zuilen van Daniel Buren (installatie Les Deux Plateaux, 1986) in de ereplein, omringd door een Franse tuin met gesnoeide lindebomen en stenen banken, omzoomd door arcaden met galerijen, antiquairs en enkele zeldzame winkels die u nergens anders in Parijs vindt (juweliers, tinnen soldaatjes, oude muziek). De Raad van State en de Constitutionele Raad hebben hier hun gebouwen.

Waarom gaan: Om adem te halen tussen twee musea, te flaneren onder de arcaden en een van de meest verzorgde stedelijke composities van het achttiende-eeuwse Parijs te ontdekken.

Tip: Elke dag open, 8u-22u30. Vrije toegang. De winkelgalerijen onder de arcaden hebben hun eigen openingstijden (doorgaans 10u-18u naargelang de winkels).

Ontworpen door Le Nôtre in 1664, beslaat de Jardin des Tuileries 26 hectare tussen het Louvre en de place de la Concorde, bijna een kilometer lang. Het handelsmerk hier zijn de groene metalen stoelen aan de rand van de twee grote achthoekige vijvers — een Parijse instelling sinds de negentiende eeuw, waar men tussen de middag en twee uur gewoon gaat zitten. De tuin herbergt zo'n honderd beeldhouwwerken in open lucht (Rodin, Maillol) en biedt toegang tot twee musea: de Orangerie (Seinezijde, Monets waterlelies) en het Jeu de Paume (hedendaagse fotografie).

Waarom gaan: Voor de axiale wandeling tussen het Louvre en de Concorde, de buitensculpturen en de stoelen in de zon in elk seizoen.

Tip: Elke dag open, 7u30-19u30 (tot 21u in de zomer naargelang de periode). Toegang tot de tuin is gratis; de Orangerie en het Jeu de Paume zijn betalend en dienen online gereserveerd te worden.

Het Musée d'Orsay is gevestigd in het voormalige Gare d'Orsay, en wat hier prachtig is, is dit schip van 138 meter lang overgoten met licht door het immense glazen dak, met sculpturen die zich als silhouetten aftekenen langs het middenpad. U ziet er de grootste impressionistische collectie ter wereld: het Bal du moulin de la Galette van Renoir (zaal 30, 5e verdieping), de kathedralen van Monet, de zelfportretten van Van Gogh, de danseressen van Degas. Onze insidertip: de grote glazen klok op de 5e verdieping biedt een spectaculair kader op de Sacré-Cœur.

Waarom gaan: Parijs-klassieker voor Monet, Renoir, Van Gogh en meer.

Tip: Ga vroeg of met tijdslot om de drukte te beperken.

Het Petit Palais is een Beaux-Arts-juweel gebouwd door Charles Girault voor de Wereldtentoonstelling van 1900, en wat veel bezoekers niet weten is dat de vaste collecties gratis zijn. U ontdekt er 5.000 m2 aan werken van de Oudheid tot het begin van de 20e eeuw: Courbet, Monet, Renoir, Cézanne, en een uitzonderlijk ensemble van 350 gravures van Rembrandt dat rivalisiert met de grootste Europese instellingen. Mis de halfronde binnentuin van 600 m2 niet, een geheime oase met colonnades, mozaïeken en fresco's van Paul Baudouin die de uren van de dag uitbeelden.

Waarom gaan: Zeer goede keuze voor een vloeiender "museum"-bezoek, vaak minder druk dan de allergrootste.

Goed om te weten: De toegang tot de vaste collecties is vaak gratis: check de voorwaarden van het moment.

Het Palais de la Découverte, opgericht in 1937, is het wetenschapsmuseum waar men begrijpt door te zien doen. Gevestigd in een vleugel van het Grand Palais in renovatie, zal het geleidelijk heropenen met gemoderniseerde ruimtes. Wat hier uniek is, zijn de live demonstraties: de elektrostaticazaal met zijn spectaculaire hoge spanningen en Faraday-kooi-effect, het planetarium met zijn nieuwe hybride technologie, en de beroemde cirkelvormige "zaal pi" waar 707 decimalen van het getal pi op de muren staan gegraveerd — een cultplek voor wetenschapsliefhebbers.

Waarom gaan: Perfect met kinderen of bij regen in Parijs.

Tip: Check het dagprogramma—activiteiten kunnen wisselen.

Het Grand Palais, prachtig gerestaureerd en heropend in juni 2025, herbergt de grootste glazen overkapping van Europa: een schip van 13.500 m2 onder een volume van 460.000 m3, overgoten met natuurlijk licht. Gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1900, is het een monumentaal juweel dat nu grote tentoonstellingen huisvest in coproductie met het Centre Pompidou — Matisse, Hilma af Klint in 2026. Wat hier uniek is, is de dialoog tussen de Beaux-Arts-architectuur en hedendaagse werken onder deze kathedraal van glas en staal.

Waarom gaan: Als een expo je trekt, is het gebouw alleen al vaak de moeite waard.

Tip: Programma wisselt: check de actuele expo en boek op drukke data.

Wat hier prachtig is, is het beeldhouwwerk Le Départ des Volontaires van François Rude — ook wel La Marseillaise genoemd — op de rechter pilaar: het is adembenemend krachtig. Onder de boog brandt de vlam van de Onbekende Soldaat ononderbroken sinds 1923, en de namen van 558 generaals zijn gegraveerd op de binnenwanden. Beklim de 284 treden naar het terras: het uitzicht op de twaalf avenues in stervorm bij zonsondergang is een moment dat u niet zult vergeten.

Waarom gaan: Een van de beste uitzichtpunten van Parijs.

Tip: Gebruik de voetgangerstunnel voor veilige toegang.

Het verhaal is heerlijk: de naam komt van de wijk La Mouche in Lyon, waar deze boten werden gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1867. In 1949 lanceerde Jean Bruel het concept als toeristische rondvaart — hij bedacht zelfs een fictief personage, Jean-Sébastien Mouche, wiens "biografie" werd gepubliceerd in Le Monde. Vandaag ontvangt de Compagnie 2,5 miljoen passagiers per jaar voor een uur op de Seine langs verlichte monumenten.

Waarom gaan: Perfect voor romantiek of een eerste keer Parijs.

Tip: Zonsondergang is populair—boek op tijd.

Het Musée Rodin bezet het Hôtel Biron, een schitterend rococo herenhuis uit 1732 dat Rodin in 1908 verlaten aantrof en tot aan zijn dood met zijn werken bevolkte. Wat hier prachtig is, is de tuin van bijna drie hectare: De Denker troont tegenover de parterres van 2.000 rozenstruiken, De Hellepoort ontvouwt zijn 200 gekwelde figuren, en De Kus wacht u binnen in een marmeren stilte. Wat de gidsen niet altijd vertellen, is dat De Hellepoort het moederwerk is: daaruit zijn De Denker en De Kus ontstaan.

Waarom gaan: Een van de beste musea in Parijs voor beeldhouwkunst.

Tip: Ga vroeg en maak tijd voor de tuin.

Het Palais de Tokyo is het grootste centrum voor hedendaagse kunst van Europa, tegenover het Trocadéro in het 16e arrondissement. Wat deze plek zo bijzonder maakt, is de rauwe energie: 13.000 m2 tentoonstellingsruimte in een gebouw dat bewust in zichtbaar beton is gelaten, waar kunstenaars immense volumes innemen met vaak meeslepende en verrassende installaties. Het best bewaarde geheim zijn de gratis avondopeningen op donderdag in de zomer, van 19u tot middernacht — de sfeer verandert volledig. In de kelder biedt de Yoyo een evenementen- en clubruimte met spectaculaire underground-scenografie.

Waarom gaan: Must voor liefhebbers van moderne kunst en gedurfde expo's in Parijs.

Tip: Check wat er loopt—de ervaring hangt sterk af van de huidige tentoonstellingen.